Astrid (54 jaar): Mijn strijd tegen de opvliegers

Astrid is in de overgang - Promensil met rode klaver helpt bij de overgang

Ik ben Astrid, ik ben iets ouder dan vijftig en kamp al een aantal jaar met overgangsverschijnselen. Met name die opvliegers, om gek van te worden. Nooit komen ze gelegen. Het heeft al tot de nodige frustratie en zeker ook tot de nodige hilariteit gezorgd. De komende periode neem ik jullie mee in mijn zoektocht naar balans in mijn leven. In de hoop dat door een betere balans, mijn hormonen ook weer in het gareel komen.

Nadat ik vijftig, the big five ooo, was geworden begon ik me stiekem al voor te bereiden op de overgang. Ik kende immers de verhalen van mijn vriendinnen. Ze zijn een aantal jaar ouder en stuk voor stuk moesten zij er aan geloven. De overgang. Met al haar grappen en grollen. Want als ik ergens zeker van ben, dan is het wel de grilligheid waarmee de overgang gepaard gaat. Geen touw aan vast te knopen. Meestal overvalt je ineens een van die geplaagde overgangsverschijnselen. Eerst ben je onwetend. Beetje vergelijkbaar met de eerste wee wanneer je je eerste bevalling ondergaat. Bij de eerste krampen vraag jij jezelf hardop af; Is dit er één of niet? Totdat er geen houden meer aan is.

Zo overkwam het ons. Mijn vriendinnen en uiteindelijk ikzelf kregen die eerste echte opvliegers. Die al snel gevolgd werden door een wervelstorm aan opvliegers. Was je net bijgekomen van de een, had je de schade hersteld, zoals het weer netjes aantrekken van je kleding en het bijwerken van je weggelopen make-up, volgde de volgende. En de volgende. Waarbij je gekscherend vaak genoeg hebt gezegd, en wat zeker ook een aantal maal tot uitvoer is gebracht, dat je verkast naar een privéplek voor de ingang van je koel-vriescombinatie of beter nog… je permanent gaat verhuizen naar een ijskoud land.

Zeg nou zelf, iedereen die al één of meerdere opvliegers heeft meegemaakt, weet dat ze nooit, maar dan ook nooit gelegen komen

Het is net zoals de halfjaarlijkse controle bij de tandarts. Waarvan je geruime tijd weet dat ie er aankomt. En als je ter herinnering (gelukkig doen ze dat tegenwoordig, anders was ik al mijn afspraken sowieso vergeten) een belletje krijgt van de tandartsassistente. Waarbij ze je vriendelijk herinnert aan je controle van de volgende dag, je die op het laatste moment gemaakte afspraak bij de kapper, ook weer moet afzeggen. Zo’n tandartsafspraak komt nooit uit. Een opvlieger nog minder.

Ik kan een legio aan momenten schetsen die voor de nodige hilariteit heeft gezorgd. Toen ik overvallen werd door een bloedhete opvlieger, met nog net niet het stoom uit mijn oren. Hierbij deel 1: Een opvlieger tijdens een momentje voor jezelf »