Resa: Ook al ben ik net 40, mijn lijf denkt daar anders over

Wandelen beter voor je gewrichten tijdens de overgang - Promensil bij overgangsverschijnselen

Zo lang ik mij kan herinneren ben ik een sportvrouw. Niet zo’n bloedfanatiek typje hoor. Wel eentje die graag twee keer in de week haar sportoutfit aantrekt om zichzelf in het zweet te werken. Vroeger was dat op het voetbalveld, later in de sportschool bij allerlei groepen. Steps, aerobics, tae bo, cardio, fitness en bodypump. Ik heb het allemaal gedaan met mijn beste vriendin samen. Nadat er kinderen kwamen ben ik overgestapt op hardlopen. Dat kon ik tenminste doen wanneer ik daar tijd voor had. Wanneer ik een onbewaakt momentje had, trok ik snel mijn hardloopschoenen aan en was ik al hardlopend in de buitenlucht te vinden. Ik sloeg geen week over. Heerlijk!

Tot ruim een jaar geleden. Ik weet het nog goed. Ik werd ‘s ochtends wakker en voelde me stram. Misschien was het rondje van de dag ervoor iets te fanatiek? Mijn lichaam is gewend aan het hardlopen, sowieso aan het sporten. Ik heb een redelijk goede basisconditie als zeg ik het zelf. Iets waar ik best trots op ben. Je moet ook wel met drie kleine kinderen om je heen. Daarvoor alleen al is een goede lichamelijke conditie vereist. Ik doe wat rek en strekbewegingen, in de veronderstelling dat ik het van me af kon schudden. Misschien had ik verkeerd gelegen en onrustig geslapen vroeg ik mezelf nog af?

In de loop van de dag ging het al beter. Wel merkte ik dat niet alleen mijn benen stram aanvoelde, ook mijn handen hadden opstartproblemen gehad. Gek, maar ik schenk er niet te veel aandacht aan. Die dingen gebeuren wel eens. De daaropvolgende dagen wordt het gevoel niet veel beter. Met name ‘s morgens, wanneer ik de trap af loop voel ik me steeds vaker een oudere vrouw. Wat tot enige hilariteit leidt bij mijn kids als zij mij voorbij zien strompelen.

Ik merk dat ik steeds vaker kleine pijntjes krijg

Nog steeds schenk ik er niet teveel aandacht aan. Totdat ik merk dat ik steeds vaker ‘kleine’ pijntjes krijg. Allemaal hebben ze te maken met mijn gewrichten. Mijn oude knieblessure speelt ineens weer op. Jarenlang geen last van gehad, nu blijft het gevoelig en kan ik minder hebben. Tijdens een hardlooprondje verstap ik me en de dag erna voel ik dat nog in de aanhechting van mijn achillespees naar mijn kuit. Logisch. Nu maanden later is die plek nog steeds niet weg. Tijdens het sporten heb ik er geen last van, maar wel ‘s morgens vroeg. Dan staan die pezen strak gespannen en voel ik me weer die jonge vrouw in dat ‘oudere’ lichaam.

Wanneer ik dan toch maar een afspraak maak bij de orthopeed, omdat ik zeker wil weten dat ik niets stuk maak in mijn knie, krijg ik een niet al te subtiel antwoord van hem. ‘Tja, je leeftijd begint nu toch wel mee te spelen’. Ik was te verbaasd om deze dokter van een gepast antwoord te voorzien. Hoezo gaat mijn leeftijd meespelen!? Aan de overgang wordt niet gerefereerd. Eenmaal thuis nam ik geen genoegen met de onbevredigende antwoord van de arts. ‘Wat weet hij er nou van. Ik heb toch een sportlichaam. Mijn leeftijd speelt nog echt geen rol!’ roep ik verontwaardigd tegen mijn beste vriendin. Zij kijkt me sceptisch aan en houdt wijselijk haar mond.

Pijnlijke gewrichten ‘hoort’ er kennelijk ook bij

Na wat onderzoek kom ik erachter dat veel vrouwen tijdens de overgang pijnklachten in en rond de kleine gewrichten hebben. Bij lichamelijk onderzoek en ook bij röntgenonderzoek zijn aan de gewrichten zelf meestal geen afwijkingen te vinden. Door de afname van oestrogeen worden spieren, bloedvaten en botten minder krachtig. Nou lekker dan, weer die beginfase van de overgang die me parten speelt. Kan ik dat niet ergens uitzetten of zo! Deze conclusie heeft allerminst een gunstig effect op mijn humeur voor de rest van de week. Oja, ook al zo’n dingetje van de overgang. Ik zit er nog niet eens midden in en ben er nu al klaar mee!

Voorlopig wissel ik hardlopen maar af met stevig wandelen. Ben ik toch nog lekker bezig.